• بسیار نوشتم، بسیار خواندم، بسیار ملاقات بزرگواران بسیار مرا بسیار تغییر داد. خلوت اتاق من جای اندیشیدن بود و شنیدن بیش از نوشتن. اکنون احساس می‌کنم که بسیار بسیار شده است مرا سماع در بازار و فریاد بر مناره!


    ادامه مطلب...



  • مرغ آمین گوی، دور می گردد، از فراز بام، در بسیط خطّه ی آرام، می خواند خروس از دور، می شکافد جِرم دیوار سحرگاهان، وز بر آن سرد دود اندود خاموش، هرچه با رنگ تجّلی، رنگ در پیکر می افزاید می گریزد شب صبح می آید.


    ادامه مطلب...



  • سبز بر تن می کنی و تبسم لبان تبدارت شعله شمعی شود در بزم باده نوشان. چون ماهی قرمز در تنگ زندگی آنان که گردش ساغر و پیچش مویت بینند به سماع برمیخیزی.


    ادامه مطلب...



  • شاید از معجزه عصای موسی بر دریا! اگر آنقدر هوای اتاق من خفه است که کلام جای خود دارد، حتی نفس بر سینه سنگینی می کند، همان نگویم بهتر است.


    ادامه مطلب...



  • سالها پیش وقتی کودکی ده دوازده ساله بودم کتابخانه کانون پرورش کودکان و نوجوانان با فاصله ای نه چندان از خانه مان در کوی ویلا بود که گهگاه به آن سر می زدم.


    ادامه مطلب...

رندان راه - کلام بیست و نهم: رود

عالم چون رود خروشان
ذرات عالم چون قطره های آن
در راه روانند
بر لب جوی نشستن گذار عمر است
بزرگ شو و بالا برو
از آنجا انتهای راه نمایان است
که هیچ چیز و هیچکس را یارای تغییر آن نیست
و مهم نیست که قطرات و ذرات چه میکنند
چه میگویند
چه میشوند
مهم آن است که در راه روانند
راه حقیقت!

بالا نشینی، بالا بینی سرگیجه می آورد
درنگ نکن و بیا نزدیک
نه کنار جوی که در آن غرق شو
ولی هیچگاه آن بالا را فراموش نکن
در راه باش
با راه باش
و به انتهای آن بیاندیش
به انتهای راه
راه حقیقت!

1393/11/04

تعداد بازدید:938
نظرات شما

مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.