سیب دندان زده - 4
پاسخ جواد نوروزی:دخترک خندید و
پسرک ماتش برد
که به چه دلهره از باغچه ی همسایه، سیب را دزدیده
باغبان از پی او تند دوید
به خیالش می خواست
Øرمت باغچه Ùˆ دختر Ú©Ù… سالش را
از پسر پس گیرد
غضب آلود به او غیظی کرد
این وسط من بودم
سیب دندان زده ای Ú©Ù‡ روی خاک اÙتادم
من که پیغمبر عشقی معصوم
بین دستان پر از دلهره ی یک عاشق
و لب و دندان
تشنه ی کش٠و پر از پرسش دختر بودم
Ùˆ به خاک اÙتادم
چون رسولی ناکام
هر دو را بغض ربود
دخترک رÙت ولی زیر لب این را Ù…ÛŒ Ú¯Ùت
او یقیناً پی معشوق خودش می آید
پسرک ماند ولی روی لبش زمزمه بود
مطمئناً که پشیمان شده بر می گردد
سالهاست که پوسیده ام آرام آرام
عشق قربانی مظلوم غرور است هنوز
جسم من تجزیه شد ساده ولی ذرّاتم
همه اندیشه کنان غرق در این پندارند
این جدایی به خدا رابطه با سیب نداشت
1392/06/04
كلمات كليدی: جواد نوروزی - شعر نو - آبی خاکستری سیاه - Øمید مصدق
قبلی
تعداد بازدید:1963
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.