برزخ - 4
چندی پیش مهدی زنگ زد Ùˆ Ú¯Ùت دو Ù‡Ùته دیگه تهران تو نمایشگاه غرÙÙ‡ دارن Ùˆ پارسال Ú©Ù‡ نشد برم غرÙÙ‡ شون امسال برنامه ریزی کنم Ùˆ برم. دائم رو مخم بود Ú©Ù‡ یادم نره Ùˆ کارامو راست Ùˆ ریس کردم Ùˆ یک روز قبل از زمان نمایشگاه رÙتم تهران. تا به تهران رسیدم مشغول کارام شدم Ùˆ شب هم تا دم ØµØ¨Ø Ø¨ÛŒØ¯Ø§Ø± بودم Ùˆ همون شب مطلب یاد تو رو برای اتاق من نوشتم. Ùرداش هم به اینطر٠و اونطر٠رÙتم Ùˆ نهایتا شب زود خوابیدم Ú©Ù‡ Ùردا تو راه خسته نباشم....سوی تو Ù…ÛŒ آیم همین Ùردا
از کوچه تنهائیم هرگز نپرسیدی
قبل از اذان ظهر Ùردا Ù…ÛŒ زنم پرسه به هر برزن
یاد تو با من شهرتان بر باد خواهد داد
به ورودی شاهرود رسیدم، مثل همیشه از جلوی پلیس راه رد شدم Ùˆ یه نگاه به ماشینهای پارک شده جلوی پلیس راه انداختم. یه پیامک روی گوشی ام اومد، مهدی بود Ú©Ù‡ نوشته بود Ùردا روز آخر نمایشگاهه نمیای پیشمون؟!
دو روز دنیا برام، Ù‚Ùس تر از Ù‚Ùسه
بهم Ù†Ùس برسون، هوام دوباره پسه
هوامو داشته باش، میگن تو مومنی و
دم مسیØایی ات Ù†Ùس تر از Ù†Ùسه
من Ú©Ù‡ یادم رÙته، Ú†ÛŒ دردمه Ú†ÛŒ دوامه
برام مهم هم نیست، کی نیستش و کی باهامه
همیشه میلنگه یه جای زندگیم
یه مرگ تازه میخوام به جای زندگیم
نذار که کشته ی این زهر گزنده شم
می خوام تو این بازی یه بار برنده بشم
1396/05/03
قبلی
تعداد بازدید:1565
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.