باز هم سوداگران
نمي دانم Ú†Ù‡ شد كه باز دلم از سوداگران گرÙت Ùˆ هوس نواختنشان را كردم.سوداگران آنند كه وقتي سوار يك اتوبوس مي شوند با راننده اتوبوس همنشين مي شوند Ùˆ دم مي گيرند Ùˆ مي دهند Ùˆ مي ستانند. اين قصه خوش مي رود تا آنجا كه از بد روزگار اتوبوس Ùˆ راننده آن از اسب بخت Ùرو مي اÙتند Ùˆ نه تنها از تند رÙتن مي مانند كه به ديوار Øوادث بر مي خورند Ùˆ گامي به جلو ديگر نمي رانند.
نقش سوداگران قصه ما از اينجا شروع مي شود كه هنگام بيرون كشيدن خود از اتوبوس نه در پي همنشين خود كه چشم به جاده دارند كه اتوبوس ديگر كي از راه مي رسد؟! با اولين ترمز همنشين تازه پيدا مي كنند Ùˆ آنقدر در پي قاپيدن Ùرصتها شتابانند كه از راننده اتوبوس جديد نمي پرسند كه مقصد كجاست؟
مي پندارند كه مي شود با بليطي تا يزد رÙت Ùˆ با بليط ديگر تا بندرعباس! Ú†Ù‡ غاÙلند كه دنيا را رسمي است Ùˆ آن يكي بودن اول Ùˆ آخر آن است. رسم آن گرد بودن است Ùˆ در هم تنيده بودن يزد Ùˆ بندرعباس!
گمان نكنيد كه غصه راننده يزد را ميخورم يا بندرعباس را كه ميپندارند Ú†Ù‡ همنشين دلنوازي دارند؟! گمان نكنيد كه نگران كرايه Ùˆ تخمه Ø¢Ùتابگردان آنانم؟! نگران آنم كه مبادا آن باشم كه دم از ساده دلي بزنم Ùˆ چنين سوداگر!
1395/09/17
قبلی
تعداد بازدید:1552
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.