• عقل از کف داده Ùˆ دل در دست گرفته اند Ùˆ از بزرگی این دل بهره برده Ùˆ در Ù¾ÛŒ کشف دور دستهای فیزیک Ùˆ متافیزیک هستند. از غیب Ù…ÛŒ گویند، فلسفه خلقت انسان در روز ازل Ù…ÛŒ دانند Ùˆ از سرانجام تاریخ Ù…ÛŒ نویسند


    ادامه مطلب...



  • ظاهرا هر Ú©Ù‡ در این طریق پیشتر رفته سولاتش نیز پیشتر رفته Ùˆ بر ابهاماتش افزون گشته. Ù…ÛŒ روی تا بدانی Ùˆ با هر گام بیشتر دانی Ú©Ù‡ نادانی.


    ادامه مطلب...



  • گاهی قصد گفتن حرفی نداری Ùˆ خود سر ریز Ù…ÛŒ شود! گاهی به حرف Ù…ÛŒ آورند ترا! گاهی اگر پاسخ نگویی گمان Ù…ÛŒ کنند Ú©Ù‡ لالی! گاهی سخن Ù…ÛŒ گویی به امید شنیدن حتی یک کلمه از آنکه ...


    ادامه مطلب...



  • گاهی حرفی زده Ù…ÛŒ شود Ú©Ù‡ قصد گفتن نداشته ای! گاهی به اشتباه متنی منتشر Ù…ÛŒ شود Ú©Ù‡ قصد انتشار نداشته ای! بعدا باید بر آن عکسی افزود Ùˆ خلاصه ای.


    ادامه مطلب...



  • بسیار نوشتم، بسیار خواندم، بسیار ملاقات بزرگواران بسیار مرا بسیار تغییر داد. خلوت اتاق من جای اندیشیدن بود Ùˆ شنیدن بیش از نوشتن. اکنون احساس می‌کنم Ú©Ù‡ بسیار بسیار شده است مرا سماع در بازار Ùˆ فریاد بر مناره!


    ادامه مطلب...

سپیده

استاد محمدرضا لطفی در سال ۱۳۲۵ در گرگان، خیابان ملل، خانه ای که بعدها سالهای سال محل گذر و رفت و آمد من شد به دنیا آمد. امسال عید در یک شب بارانی وقتی برای دیدن دوستی به آنجا رفتم، باز هم مثل همیشه به یاد استاد محمدرضا لطفی افتادم. او پنج سال در هنرستان موسیقی به آموختن موسیقی نزد استادانی چون علی‌اکبر شهنازی و حبیب‌الله صالحی پرداخت و پس از پایان هنرستان، به دانشکده‌ موسیقی راه یافت و به تکمیل آموخته‌هایش پرداخت. سپیده که در میان مردم به نام ایران ای سرای امید شناخته می شود از جمله آثاری است که خلق آن توسط استاد محمدرضا لطفی، هنرمندان بزرگی چون هوشنگ ابتهاج و محمدرضا شجریان را به مردم ایران زمین شناساند.

ایران ای سرای امید
بر بامت سپیده دمید
بنگر کزین ره پر خون
خورشیدی خجسته رسید

اگر چه دل‌ها پر خون است
شکوه شادی افزون است
سپیده ما گلگون است
که دست دشمن در خون است
ای ایران غمت مرساد
جاویدان شکوه تو باد

راه ما راه حق، راه بهروزی است
اتحاد اتحاد، رمز پیروزی است
صلح و آزادی، جاودانه در همه جهان خوش باد
یادگار خون عاشقان
ای بهار تازه جاودان
در این چمن شکفته باد

او لاله رخ و زهره جبین در جشن هنر شیراز چنان درخشید که باعث حفظ موسیقی ایران با بانگ ایران ای سرای امید و ای شهیدان در گرماگرم انقلاب شد. مدتی مام وطن را تنها گذاشت و زمانی که با چشمه نوش بازگشت، جان تازه ای به موسیقی ایرانی داد و عاشقان را پس از مدتها با یک راست پنجگاه ناب سیراب کرد. سالهای سال با نوای باز هوای وطنم اشک را در چشمان غربت نشینان حلقه حلقه زنجیر کرد تا پیوندشان با مام وطن نگسلد.

استاد محمدرضا لطفی، موسیقیدان، آهنگساز و نوازنده‌ برجسته و پیشکسوت تار، سه تار و کمانچه و از سازندگان مطرح ساز صبح امروز (جمعه، دوازدهم اردیبهشت‌ماه) پس از تحمل مدت‌ها درد و رنج ناشی از بیماری سرطان، چشم از جهان فروبست و بدرود حیات گفت تا بدین ترتیب، یکی از نوادر موسیقی ایران و صاحب گروهی از ماندگارترین نواهای ملی از میان عاشقان موسپید موسیقی ایران رخت بربندد و مکتبخانه میرزا عبدالله تنها گذارد تا در خاک زادگاهش، گرگان آرام بگیرد. امیدوارم بتوانم در مراسم وداع با پیکر نازنینش شرکت کنم.

روحش شاد و یادش در خاطر مردم ایران زمین جاودان.


دانلود ایران ای سرای امید

1393/02/12

كلمات كليدی: محمدرضا لطفی - محمدرضا شجریان - هوشنگ ابتهاج - ایران ای سرای امید
 قبلی  بعدی 
تعداد بازدید:2252
نظرات شما

مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.