سØرگاه آخر
سه سال سØرگاهان را در این کنج خلوت به ØµØ¨Ø Ø±Ø³Ø§Ù†Ø¯Ù… با همه بهت Ùˆ سکوتها، با همه چشم در دوردست دوختنها Ùˆ اندیشیدنها، با همه آنچه بر من گذشت Ùˆ شاید Øوصله مرور آنها را ندارم، هر Ú†Ù‡ بود اوقات خوش آن بود Ú©Ù‡ با دوست سپر شد.چشم تو خواب مي رود يا Ú©Ù‡ تو ناز مي کني
ني به خدا Ú©Ù‡ از دغل چشم Ùراز مي کني
چشم ببسته اي Ú©Ù‡ تا خواب کني Øري٠را
چونکه بخÙت بر زرش دست دراز مي کني
سلسله اي گشاده اي دام ابد نهاده اي
بند که سخت مي کني بند که باز مي کني
عاشق بي گناه را بهر ثواب مي کشي
بر سر گور کشتگان بانگ نماز مي کني
گه به مثال ساقيان عقل ز مغز مي بري
گه به مثال مطربان نغنغه ساز مي کني
طبل Ùراق مي زني ناي عراق مي زني
پرده بوسليک را جÙت Øجاز مي کني
جان Ùˆ دل Ùقير را خسته دل اسير را
از صدقات Øسن خود گنج نياز مي کني
پرده چرخ مي دري جلوه ملک مي کني
تاج شهان همي بري ملک اياز مي کني
عشق مني و عشق را صورت شکل کي بود
اينکه به صورتي شدي اين به مجاز مي کني
گنج بلا نهايتي سکه کجاست گنج را
صورت سکه گر کني آن پي گاز مي کني
غرق غنا شو و خمش شرم بدار چند چند
در کن٠غناي او ناله آز مي کني
خداØاÙظ ای کنج آرام Ùˆ ساکت، شاید دگر گذارم به این Ú©ÙˆÛŒ Ùˆ هیچ Ú©ÙˆÛŒ نیکنامی دگر نیاÙتد.
1393/02/05
قبلی
تعداد بازدید:2414
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.