آمد اما!
آمد امّا در نگاهش آن نوازش ها نبودچشم خواب آلوده اش را مستی رویا نبود
نقش عشق و آرزو از چهره ی دل شسته بود
عکس شیدایی اش در آن آیینه ی سیما نبود
لب همان لب بود امّا بوسه اش گرمی نداشت
دل همان دل بود امّا مست و بی پروا نبود
در دل بیزار خود جز بیم رسوایی نداشت
گرچه روزی هم نشین جز با من٠رسوا نبود
در نگاه سرد او غوغای دل خاموش بود
برق چشمش را نشان از آتش سودا نبود
دیده ام آن چشم درخشان را ولی در این صدÙ
گوهر اشکی که من می خواستم پیدا نبود
بر لب٠لرزان من Ùریاد٠دل خاموش بود
آخر آن تنها امید جان من تنها نبود
جز من و او دیگری هم بود امّا ای دریغ
Ø¢Ú¯ÙŽÙ‡ از درد٠دلم زان عشق٠جان Ùرسا نبود
1389/01/05
قبلی
تعداد بازدید:4876
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.