عاشقانه ترین انØنا
بزرگ بود Ùˆ از اهالی امروز بودو باتمام اÙÙ‚ های باز نسبت داشت
Ùˆ Ù„ØÙ† آب Ùˆ زمین را Ú†Ù‡ خوب Ù…ÛŒ Ùهمید
صداش به Ø´Ú©Ù„ Øزن پریشان واقعیت بود
و پلک هاش مسیر نبض عناصر را به ما نشان داد
و دست هاش هوای صا٠سخاوت را ورق زد
و مهربانی را به سمت ما کوچاند
به شکل خلوت خود بود
Ùˆ عاشقانه ترین انØنای وقت خودش را برای آینه تÙسیر کرد
و او به شیوه باران پر از طراوت تکرار بود
Ùˆ او به سبک درخت میان عاÙیت نور منتشر Ù…ÛŒ شد
همیشه کودکی باد را صدا می کرد
همیشه رشته صØبت را به Ú†Ùت آب گره Ù…ÛŒ زد
برای ما یک شب سجود سبز Ù…Øبت را چنان ØµØ±ÛŒØ Ø§Ø¯Ø§ کرد
Ú©Ù‡ ما به عاطÙÙ‡ Ø³Ø·Ø Ø®Ú© دست کشیدیم
و مثل یک لهجه یک سطل آب تازه شدیم
و بارها دیدیم که
با چه قدر سبد
برای چیدن یک خوشه ÛŒ بشارت رÙت
ولی نشد Ú©Ù‡ روبروی ÙˆØ¶ÙˆØ Ú©Ø¨ÙˆØªØ±Ø§Ù† بنشیند
Ùˆ رÙت تا لب هیچ
Ùˆ پشت Øوصله نورها دراز کشید
Ùˆ هیچ Ùکر نکرد
Ú©Ù‡ ما میان پریشانی تلÙظ درها
برای خوردن یک سیب
چه قدر تنها ماندیم
1389/05/01
قبلی
تعداد بازدید:2535
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.