چه بی نشاط بهاری
نه لب گشايدم از Ú¯Ù„ØŒ نه دل کشدم به نبيدچه بيâ€Ù†Ø´Ø§Ø· بهاري Ú©Ù‡ بيâ€Ø±Ø® تو رسيد
نشان داغ دل ماست لالهâ€Ø§ÙŠ Ú©Ù‡ Ø´Ú©Ùت
به سوگواري زل٠تو اين بنÙشه دميد
بيا Ú©Ù‡ خاک رهت لالهâ€Ø²Ø§Ø± خواهد شد
ز بس که خون دل از چشم انتظار چکيد
به ياد زل٠نگونâ€Ø³Ø§Ø± شاهدان چمن
ببين در آينهâ€ÙŠ جويبار، گريهâ€ÙŠ بيد
به دور ما که همه خون دل به ساغرهاست
ز چشم ساقي غمگين که بوسه خواهد چيد؟
Ú†Ù‡ جاي من؟ Ú©Ù‡ در اين روزگار بي†Ùرياد
ز دست جور تو ناهيد بر ÙÙ„Ú© ناليد
در غزل Ùارسی معاصر، شعرهای هوشنگ ابتهاج معرو٠به Ù‡.الÙ. سایه در شمار آثار خوب Ùˆ خواندنی است. مضامین گیرا Ùˆ دلکش، تشبیهات Ùˆ استعارات Ùˆ صور خیال بدیع، زبان روان Ùˆ موزون Ùˆ خوش‌ترکیب Ùˆ هماهنگ با غزل، از ویژگیهای شعر اوست Ùˆ نیز رنگ اجتماعی ظری٠آن یادآور شیوهٔ دلپذیر ØاÙظ است. از جمله غزلهای برجستهٔ اوست: دوزخ روØØŒ شبیخون، خونبها، گریهٔ لیلی، چشمی کنار پنجرهٔ انتظار Ùˆ نقش دیگر.
متن معرÙÛŒ کننده امیر هوشنگ ابتهاج را از شخص دیگری نقل قول کردم Ú©Ù‡ به نظرم زیبا بود.
با آرزوی سالی خوش و نکو برای همه مهمانان اتاق من، با آوردن قطعه دیگری از ایشان که به خاطر آوردم، این متن را به پایان می برم.
آن Ú©Ù‡ مست آمد Ùˆ دستی به دل ما زد Ùˆ رÙت
در این خانه ندانم به Ú†Ù‡ سودا زد Ùˆ رÙت
خواست تنهایی ما را به رخ ما بکشد
تنه‌ای بر در این خانهٔ تنها زد Ùˆ رÙت
1389/01/01
قبلی
تعداد بازدید:2937
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.