مسعود یزدانی
سالها پیش وقتی کودکی ده دوازده ساله بودم کتابخانه کانون پرورش کودکان Ùˆ نوجوانان با Ùاصله ای نه چندان از خانه مان در Ú©ÙˆÛŒ ویلا بود Ú©Ù‡ گهگاه به آن سر Ù…ÛŒ زدم. ساختمانی شیک Ùˆ متÙاوت Ú©Ù‡ در آن ابزار بازی Ùکری Ùˆ کتابهای گوناگون را Ù…ÛŒ شد یاÙت. تنها مشکل آن کتابخانه بچه هایی بودند Ú©Ù‡ طرز لباس پوشیدن Ùˆ ابزار Ùˆ کی٠و لوازم التØریرشان تÙاوت بسیار داشت با آنچه من داشتم. در همین Øال Ùˆ هوا بود Ú©Ù‡ پسر جوانی به نام مسعود یزدانی زیرزمین مجتمع مسکونی اداره راه Ùˆ ترابری را Ú©Ù‡ اتاقی Ú©ÙˆÚ†Ú© بود تبدیل به کتابخانه ای کرد Ú©Ù‡ هر قدر به مغزم Ùشار آوردم نام آن را به خاطر نیاوردم. از خود Ú†Ù‡ انتظارها دارم من Ú©Ù‡ آدمهای هرروزه اطرا٠خود را کاÙÛŒ است دو Ù‡Ùته نبینم تا در مراجعه بعدی مانند کسانی با آنان برخورد کنم Ú©Ù‡ انگار همین الان از غار که٠بازگشته اند! بماند آن اتاقک Ú©ÙˆÚ†Ú© ماوایی شد Ú©Ù‡ سالها Ù…ØÙ„ آمد Ùˆ شد من Ùˆ دوستانم شد. کتاب میخواندیم، در مناسبتها تبلیغات Ùˆ برنامه آماده Ù…ÛŒ کردیم Ùˆ بزرگ Ù…ÛŒ شدیم بی آنکه بدانیم. به خاطر دارم از آقای یزدانی Ú©Ù‡ او را آقا مسعود صدا Ù…ÛŒ کردیم بسیار آموختم Ùˆ کتابهای زیادی هدیه گرÙتم. ایشان در صÙØÙ‡ اول همه کتابهایی Ú©Ù‡ هدیه Ù…ÛŒ دادند جمله ای با این مضمون Ù…ÛŒ نوشتند: خدا همه ما را از ØÙ‚ جویان Ùˆ ØÙ‚ پویان Ùˆ ØÙ‚ گویان خود قرار دهد.1396/12/12
قبلی
تعداد بازدید:1975
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.