قایم باشک
هر بامداد نمی گذرد دقایقی از باز شدن چشمهایت Ú©Ù‡ مهمان اتاق منی Ùˆ پیش از Ùرو Ø®Ùتن آن کودکان معصوم به شبانگاه باز هم مهمان اتاق منی! بازی با توپ در Ú©ÙˆÚ†Ù‡ Ùˆ پس Ú©ÙˆÚ†Ù‡ شهر Ùˆ شکستن شیشه همسایه هم ترا از یاد اتاق من غاÙÙ„ نمی کند Ùˆ نمی شود از این Ú©ÙˆÚ†Ù‡ بگذری Ùˆ نگاهی به این دو پنجره بسته نیاندازی. بازی قایم باشک هم اگر Ú†Ù‡ با یک، دو ... آغاز Ù…ÛŒ شود، پایانی دارد Ú†Ù‡ به ده Ú†Ù‡ به صد Ú†Ù‡ تا هزار!Ú¯Ùتی Ú©Ù‡ نخواهیم ترا گر بت چینی
ظنم نه چنان بود که با ما تو چنینی
بر آتش تیزم بنشانی بنشینم
بر دیدهٔ خویشت بنشانم ننشینی
ای بس که بجویی تو مرا باز نیابی
ای بس که بپویی و مرا باز نبینی
با من به زبانی و به دل با دگرانی
هم دوست‌تر از من نبود هر که گزینی
من بر سر صلØÙ… تو چرا جنگ گزینی
من بر سر مهرم تو چرا بر سر کینی
گویی دگری گیر مها شرط نباشد
تو یار نخستین من و باز پسینی
1396/10/12
قبلی
تعداد بازدید:1533
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.