درخت انتظار
مرد آهنگر به ره نشسته است Ùˆ شاگرد آهنگر Ù…ÛŒ دمد به کوره ای از ذغالهای گداخته! آهنگر قطعه آهن سرخ را در بین ذغالها جابجا Ù…ÛŒ کند Ùˆ در آخر به آب سردی صدای آه Ùˆ Ùغان آهن سرخ Ùˆ گداخته به آسمان Ù…ÛŒ رسد Ú©Ù‡ ای چرخ گردون! ای خداوندگار آهنگری Ú©Ù‡ همه به اذن تو Ù…ÛŒ دمند Ùˆ Ù…ÛŒ گدازند Ùˆ داغ Ù…ÛŒ شوند! این منم آن آهنی Ú©Ù‡ اکنون Ùولاد گشته Ùˆ وجود ذره ذره این دکان بسته به وجود من است! Ú©Ù…ÛŒ مدارا!سيب از درخت انتظارم چيدی Ùˆ Ú¯Ùتی كه Ù…ÛŒ آيی
خشكيد از بن اين درخت و دار شد در دشت تنهايی
آندم كه غرق چشم مستت آخرين دَم بر لبانم بود
Ú¯Ùتی كه كمتر! Ú¯Ùتمت زين پس پس از چايی
قامت خميدم زير بار اين غم شيرين و سنگينت
Ùرهاد من بودم كه ترسيدم ز سنگينی رسوايی
يا رب چراغ خانه من بی رخش اÙسرده Ùˆ خاموش
خورشيد روی بی مثالش سر زند شايد به Ùردايی
Ú¯Ùتی مرا يك شب به كويم آيی Ùˆ تا ØµØ¨Ø Ù…ÛŒ مانی
باور نكرد اين دل ولی ماهم شدی يك شب به رويايی
ساغر شكستم دوش Ùˆ راه باديه در پيش بگرÙتم
بر خار Ù…Øنت پا نهادم تا سØر هر دم به هر جايی
شايد بيايی با رقیبم بر سر خاكم برای ÙاتØÙ‡ شايد
چشمم به راهت مانده و ديگر نمی آيی نمی آيی!
1396/11/08
قبلی
تعداد بازدید:1613
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.