در باغ - 1
خورشید خشت به خشت دیوارها Ùˆ ذره ذره شنهای ک٠باغ را گرم کرده است. در باغ صدایی جز صدای لرزش Ùˆ ریزش آب جوی خسته Ùˆ دلشکسته وسط باغ شنیده نمی شود. در ورودی باغ قهوه خانه ای Ú©ÙˆÚ†Ú© تکیه به اتاقکی کوچکتر داده است Ú©Ù‡ انگار اتاقک خسته از Ø¢Ùتاب هر روزه با دو پنجره چوبین نشسته به دیوار کاهگلی اش، به مانند دخترکی تکیه به مادر داده Ùˆ با دو چشم غمگینش به درختان باغ Ù…ÛŒ نگرد.در پایین ترین گوشه باغ درخت سروی سق٠آسمان را خراش Ù…ÛŒ دهد Ùˆ به زیرش نشیمنی Ú©Ù‡ از دو تخت چوبی نشسته در کنار یکدگر Ø´Ú©Ù„ گرÙته، بی دیوار Ùˆ سقÙØŒ آرام به کنج دیوار باغ خزیده است.
آن دگر سو سه درخت گردو، بادام Ùˆ Ùندق با Ùاصله سه چهار متری از یکدگر هر یک سه نشیمنگاه دیگر بدون سق٠و دیوار دگر را سایه بانی Ù…ÛŒ کنند.
در سوی دگر یک درخت سیب تنومند با Ùاصله ای نه چندان دور از درخت گیلاسی نه چندان بزرگ به زمین نشسته Ùˆ آنها نیز هر یک نشیمنی بی سق٠و دیوار به روی خاک ریشه هایشان را میزبانی Ù…ÛŒ کنند.
در خلوت انتهای باغ یک آلاچیق با دیوارهای پلاستیکی Ùˆ سقÙÛŒ چوبین گرمای خورشید آسمان را در خود Ù…ÛŒ انبازد چنانکه سایه چنار تنومند چند صد ساله بالای سرش نیز توان خنک کردن عطش داغش را ندارد.
بر سر در باغ تکه چوبی به دیوار کاهگلی Ú©ÙˆÙته اند Ùˆ بر آن نوشته اند: "در باغ". همه چیز آرام Ùˆ بی صدا ست جز همان صدای پای آب جویی Ú©Ù‡ گهگاه با صدای پرنده ای نشسته به هر یک از Ù‡Ùت درخت باغ آذین Ù…ÛŒ یابد. از هزارتوی قهوه خانه گوشه باغ ناله ای به Ú¯Ù†Ú¯ÛŒ به گوش Ù…ÛŒ رسد:
من Ú†Ùˆ بدنامم Ùˆ Ù…Ùلـــس، دست بالا Ùˆ سرم پاييـــن است
پاي بشکسته ام و دست دعايم به سماء مسکيـــن است
ادب Ùˆ معرÙت آنگاه بجوينـــد Ú©Ù‡ شاهـــــی Ùˆ گدائـــی باشد
چه سلامی؟ که در اين باغ همان ويس همین رامين است
ياد باد آنکـــــــه بشـــــــد ساقــــــــی Ùˆ از عشــــــق بگÙت
به زر آميخـــــــــت دلی را که پر از سرگيــــــــــــــــــن است
زير دندان غمــــــــــــش تا که نهادم دل زرينــــــــــــــــــم را
غمزه ای کرد و عتابـــــــــــم که چرا سيميــــــــــن است؟!
Ú¯Ùتمش بهر صبوري جگــــرم را ببرد جاي دل سيمينــــــم
پاره کرد عهـــــــــــد و جگـــــــــر را که جگر خونيـــــن است
رÙت با وعده مهتـــــــــاب٠شبم گشتن Ùˆ تا ØµØ¨Ø Ù†Ø®Ùتــــن
تا بتابد به شبــــم در همه شب ورد لبم آميــــــــــن است
آسمان پـــــــــرده اي از ابر به رخ ديـــــــد Ùˆ مرا طالع Ø®Ùت
بيستون ماه ندارد شب Ùرهاد Ú†Ùˆ بی شيريــــــــــن است
روزها می رود آرام و رخ غمـــــــــــزده ام شاد نشــــــــــــد
چهــــــــــره شب زده ام باز به سيلی غمش رنگين است
برنگـــــــــردد به برم آب Øياتـــــــــــی Ú©Ù‡ روان رÙت ز جوی
همه شب تا به سØر ديده بگريد Ú©Ù‡ غمم سنگيـــن است
ادامه دارد ....
1396/01/20
قبلی
تعداد بازدید:2186
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.