بیا ای یاد مهتابی
خوب است که گاه نیست آنچه می خواهیم باشد که گر باشد باز می بینیم آن دگر می خواهیم که نیست. دلخوشی ام به جوش آب در سماور یا رقص ماهیها و آواز قناری ها رسم دیرین این سرای کهن است گویا، که نامش انتظار است.به دیدارم بیا هر شب
در این تنهایی تنها و تاریک٠خدا مانند
دلم تنگ است
بیا ای روشن، ای روشنتر از لبخند
شبم را روز کن در زیر سرپوش سیاهی ها
دلم تنگ است
بیا بنگر، چه غمگین و غریبانه
در این ایوان سرپوشیده
وین تالاب مالامال
دلی خوش کرده ام با این پرستو ها و ماهی ها
Ùˆ این نیلوÙر آبی Ùˆ این تالاب مهتابی
بیا، ای هم گناه٠من در این برزخ
بهشتم نیز و هم دوزخ
به دیدارم بیا، ای هم گناه، ای مهربان با من
که اینان زود می پوشند رو در خواب های بی گناهی ها
و من می مانم و بیداد بی خوابی
در این ایوان سرپوشیده ی متروک
شب اÙتاده ست Ùˆ در تالاب٠من دیری ست
Ú©Ù‡ در خوابند آن نیلوÙر آبی Ùˆ ماهی ها
پرستو ها
بیا امشب که بس تاریک و تنهایم
بیا ای روشنی، اما بپوشان روی
که می ترسم تو را خورشید پندارند
و می ترسم همه از خواب برخیزند
و می ترسم که چشم از خواب بردارند
نمی خواهم ببیند هیچ کس ما را
نمی خواهم بداند هیچ کس ما را
Ùˆ نیلوÙر Ú©Ù‡ سر بر Ù…ÛŒ کشد از آب
پرستوها که با پرواز و با آواز
و ماهی ها که با آن رقص غوغایی
نمی خواهم بÙهمانند بیدارند
شب اÙتاده ست Ùˆ من تاریک Ùˆ تنهایم
در ایوان و در تالاب من دیری ست در خوابند
پرستو ها Ùˆ ماهی ها Ùˆ آن نیلوÙر آبی
بیا ای مهربان با من!
بیا ای یاد مهتابی...
خداوند بیامرزد سراینده گرانمایه این اثر، مهدی اخوان ثالث را.
1395/07/30
قبلی
تعداد بازدید:1618
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.