Øکایت جاودانه
بانگ جرس Ù…ÛŒ آید! وقت رÙتن است برای یکی Ùˆ ØÚ©Ù… به ماندن برای آن یکی! رÙتن تلخ است چون طعم قهوه تلخی به کنجی تاریک در میان دود Ùˆ Øسرتهای زندگی. لیلایی در Ù¾ÛŒ ساربان می‌رود Ùˆ مجنونی می‌ماند با پایین رÙتن از پله های دوار زندگی تا به زیرزمین تنهایی آن کنج خلوت با طعم هوسی Ú©Ù‡ تا ابد یادآورت خواهد بود. به یاد یاری خوشا قطره اشکی!ای ساربان ای کاروان، لیلای من کجا می‌بری؟
با بردن لیلای من، جان و دل مرا می‌بری!
ای ساربان کجا می روی؟ لیلای من چرا می بری؟!
در بستن پیمان ما تنها گواه ما شد خدا،
تا این جهان بر پا بود این عشق ما بماند به جا.
ای ساربان کجا می روی؟ لیلای من چرا می بری؟!
تمامی دینم به دنیای Ùانی، شراره ÛŒ عشقی Ú©Ù‡ شد زندگانی!
به یاد یاری خوشا قطره اشکی، ز سوز عشقی خوشا زندگانی!
همیشه خدایا، Ù…Øبت دلها، به دل‌ها بماند، بسان دل ما.
Ú†Ùˆ لیلی Ùˆ مجنون Ùسانه شود، Øکایت ما جاودانه شود.
تو اکنون ز عشقم گریزانی،
غمم را ز چشمم نمی‌خوانی،
تو از عاشقی چه می‌دانی؟!
پس از تو نمودن برای خدا، تو مرگ دلم را ببین و برو.
Ú†Ùˆ طوÙان سختی ز شاخه‌ی غم، Ú¯Ù„ هستی‌ام را بچین Ùˆ برو!
Ú©Ù‡ هستم من آن تک درختی، Ú©Ù‡ در پای طوÙان نشسته،
همه شاخه های وجودش ز خشم طبیعت شکسته!
ای ساربان کجا می روی؟ لیلای من چرا می بری؟!
Ú†Ù‡ کس Ú¯Ùت: زندگی رسم خوشایندی است؟! مگر همان نیست Ú©Ù‡ Ú¯Ùت: زندگی Øس غریبی است Ú©Ù‡ یک مرغ مهاجر دارد. چرا گمان Ù…ÛŒ کرد دیدن یک باغچه از شیشه مسدود هواپیما هم خوشایند است؟! همه توانم را در بازوانم جمع می‌کنم Ùˆ سنگی به سوی آسمان پرتاب می‌کنم!
1395/06/03
قبلی
تعداد بازدید:1574
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.