طلوع دوباره
گویند آنگاه Ú©Ù‡ Øضرت شمس، مولانا جلال الدین Ù…Øمد بلخی ملقب به رومی را به خود وانهاد Ùˆ عزم سÙر کرد تا شام، اندی نگذشت تا سلطان ولد به همراه بیست سوار در Ù¾ÛŒ اش رÙتند Ùˆ او را باشکوه به قونیه باز گرداندند. دیر زمانی نگذشت Ú©Ù‡ متعلقات رومی نه خودش چنان عرصه را بر شمس تنگ کردند Ú©Ù‡ این بار رÙت تا ناکجا Ùˆ هنوز Ú©Ù‡ هنوز است کسی او را نیاÙته است. Øدس Ùˆ گمانی مانده است Ùˆ مقبره ای در خوی Ú©Ù‡ گویند آنجا آرمیده است.سوالاتی است بی پاسخ Ú©Ù‡ شاید پاسخ بدانید. روا نیست از میزبان خود دریغ Ùرمایید:
1- رومی که از قید دنیای پیشینش رهیده بود، چگونه بود که هنوز دنیای پیشینش او را رها نمی کرد؟ آیا متعلقات انسان توسط خود او شکل می گیرند یا این متعلقاتند که ما را شکل می دهند و تصمیم رهایی و جدایی با آنانست نه ما؟!
2- آیا شمس خود جزء متعلقات رومی نبود؟! یعنی Ú†Ù‡ تÙاوت بین رومی وابسته به درس Ùˆ بØØ« Ùˆ کرسی بالا در مجلس Ùˆ رومی وابسته به شمس Ú©Ù‡ دوری اش چنین بی تابش گرداند؟!
3- در دنیای کاسبکاران Ú©Ù‡ همه چیز Ùˆ همه کس را به سود Ùˆ زیانش وزن Ù…ÛŒ کنند، آیا Ù…ÛŒ توان رÙت Ùˆ آمد شمس را به آمد Ùˆ شد سوداگران نسبت داد؟ عجب!
4- شمس Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ دانست رومی است Ùˆ قونیه! چرا بازگشت تا پس از چندی چنین رهایش کند؟! رÙتن به بار اول Ù…ÛŒ تواند نامیدانه باشد برای رومی به بازگشت. اما رÙتنی Ú©Ù‡ با بازگشت همراه شده است در بار دوم بسیار امیدوارانه است به بازگشت! آیا سهم رومی جدایی از شمس بود با امید قاطعانه به بازگشت؟ آنهم تا پایان سوی چشمانش بدون بازگشت؟!
شمس است Ùˆ ترک هر روزمان در پایان روزهای روشن Ùˆ طلوعی دل انگیز Ùˆ امیدبخش در سØرگاهان Ùردا! امان از شمسی Ú©Ù‡ عادتمان داده به غروب Ùˆ طلوع هر روزه Ùˆ روزی Ùقط غروب Ù…ÛŒ کند!
1395/03/06
قبلی
تعداد بازدید:2065
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.