رندان راه - کلام بیست و سوم: رهروان
کسانند که از سر سوداگري ساده دلانندپس گويند که از مايند.
گویندگان از ما نيستند!
چه آنکه ما هستي مان در نيستي،
ÙØ±ÙŠØ§Ø¯Ù…ان در سکوت،
Ùˆ Ú¯ÙØªÙ†Ù…ان در Ù†Ú¯ÙØªÙ† است.
کسانی دگرند که
هيچ نه مي گويند و نه مي انديشند به ساده دلي
آنان ساده دلانند
هيچ کس نمي داند ساده دلان راکجا مي توان ÙŠØ§ÙØª
چرا Ú©Ù‡ در ابتداي صÙها Ùˆ در بالانشيني ها جسته مي شوند
ساده دلان در پي چيز دگرند و چيز دگر بالا نيست
آنقدر پايين است که از هر بالايي بالاتر است.
هستند کسان که مي گويند و مي خوانند
مي انديشند و مي خواهند
ساده دلان را به چشم ØÙ‚ارت مي نگرند
Ùˆ بر سوداگري خود Ù…ÙØªØ®Ø±Ù†Ø¯
آنان خود را او مي پندارند
Ùˆ جاي او ØÚ©Ù… مي رانند
Ùˆ کيست Ú©Ù‡ نداند ØÚ©Ù… Ùقط از آن اوست
Ùˆ تنها ساده دلان راز آن ØÚ©Ù… را مي دانند.
1393/10/16
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.
قبلی