رندان راه - کلام شانزدهم: لوجم
گاه میبینی،اما تار و مبهم!
چشمت را ببند
و در هزارتوی تاریکی ها،
به دنبال راهی باش!
شاید که ذهنت ترا هدایت کند
گاه میشنوی،
اما Ø®Ùی٠و نا آشنا!
گوشت را ببند
و به صدای قلبت گوش کن
گاه هیچ صدایی نمی آید
Øتی کورسوی امیدی نیست
نشانه ها و خطها بسیارند
که رندان راه و آگاهان به سر و راز هستی دست در آن برده اند
و گاه قطره ای یا جامی از سرچشمه هستی برداشته اند
چشم Ùˆ گوش Ùˆ هر Øس Ùˆ درکی را لب طاقچه ابلهان بگذار
خود را در جریان Ùˆ Øرکتی بگذار Ú©Ù‡ سراسیمه Ùˆ پایدار از اطراÙت Ù…ÛŒ گذرد
توکل را Ùراموش نکن،
توسل را هم!
خود را بسپار به راه
شاید که نشان دهد به انگشت اشارت راهی که روشن است
Ùˆ Ú†Ù‡ نیک Ù…ÛŒ توان به راهی رÙت Ú©Ù‡ خود راه راهنمای آن باشد.
1393/09/25
قبلی
تعداد بازدید:1793
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.