رندان راه - کلام دهم: مقصود
به دوردست Ù…ÛŒ نگرییعنی در Ù¾ÛŒ Øقیقتی
چه آنان که به چند قدمی خود می نگرند
جویای واقعیتند و آنچه می یابند کوچک است و گذرا
آنچه در دوردست است نزدیک است
بسیار نزدیک
چنان که در درون توست
آب روان از کوه پایین می آید
کودکی آمده است و آن یکی پیر یا جوان می رود
درختان در سویی سبز می شوند و در سوی دگر زرد و پژمرده
یکی در این سو به خواب می رود آن یکی در سوی دگر برمیخیزد
یکی میبرد و شادمان می شود و آن دگر می بازد و نالان
چیست در پس این بالا و پایین شدنها؟
چیست در پس این Ùراز Ùˆ Ùرود؟
من در کدام نقطه از این گردش روزان و شبانم؟!
نکند دیر شود
نکند هیچ نیابم
نکند زودتر از آنکه می پندارم بروم
نکند کار جهان سرآید
نکند آن سوار اسب خود زین کند و من
مانده Ùˆ Øیران
خاکستر مانده از آتش دوش باشم
سیب را از شاخه چیدم
باغبان در پی من می آید
سیب خود را که طلب از من کرد
دید در دست دخترک لرزانش
Ùˆ Ú†Ù‡ آرام اÙتاد
سیبی از شاخه و سیبی از دست
به زمینی Ú©Ù‡ اÙتادن آرام دو سیب او را به گردش درآورد
زمین به گرد خورشید چرخی زد
و خورشید در بند دیگری است
من در بند کیستم؟!
آن چیست که مرا می کشد؟!
اگر هستم هستم
و اگر نیستم در بند، نیستم.
1393/09/07
قبلی
تعداد بازدید:1892
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.