ارادتی که مراست
خواستم شرØÛŒ بر این چند بیت زیبا از سعدی بنویسم اما قلم به Øرکت درنیامد Ùˆ مردمک چشمانم بارها Ùˆ بارها بر بیت بیت آن بالا Ùˆ پایین رÙت Ùˆ دل غرق لذت شد Ùˆ Ùکر پران آسمان معنی! گوارای وجود میهمانان اتاق من:اگر مراد تو ای دوست بی مرادی ماست
مراد خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی ور برانی از بر خویش
خلا٠رای تو کردن خلا٠مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستان کریم
تÙاوتی نکند چون نظر به عین رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مبدل شد
خلل پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هر چه کنی دل نخواهی آزردن
که هر چه دوست پسندد به جای دوست رواست
اگر عداوت و جنگست در میان عرب
میان لیلی Ùˆ مجنون Ù…Øبتست Ùˆ صÙاست
هزار دشمنی اÙتد به قول بدگویان
میان عاشق و معشوق دوستی برجاست
غلام قامت آن لعبت قباپوشم
Ú©Ù‡ در Ù…Øبت رویش هزار جامه قباست
نمی‌توانم بی او نشست یک ساعت
چرا که از سر جان بر نمی‌توانم خاست
جمال در نظر و شوق همچنان باقی
گدا اگر همه عالم بدو دهند گداست
مرا به عشق تو اندیشه از ملامت نیست
و گر کنند ملامت نه بر من تنهاست
هر آدمی که چنین شخص دلستان بیند
ضرورتست که گوید به سرو ماند راست
به روی خوبان Ú¯Ùتی نظر خطا باشد
خطا نباشد دیگر مگو چنین که خطاست
خوشست با غم هجران دوست سعدی را
که گر چه رنج به جان می‌رسد امید دواست
بلا Ùˆ زØمت امروز بر دل درویش
از آن خوشست Ú©Ù‡ امید رØمت Ùرداست
1393/07/10
قبلی
تعداد بازدید:2158
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.