اÙنعام از اَنعام؟!
خواستم شرØÛŒ بر این غزل ØاÙظ بنویسم دیدم بسیار سخت است بر جملاتی بدین ÙˆØ¶ÙˆØ Ùˆ صراØت شرØÛŒ نوشت: ای گدایان خرابات خدا یار شماست، چشم اÙنعام مدارید ز اَنعامی چند. پیر میخانه Ú†Ù‡ خوش Ú¯Ùت به دردی Ú©Ø´ خویش، Ú©Ù‡ Ù…Ú¯Ùˆ Øال دل سوخته با خامی چند.Øسب Øالی ننوشتی Ùˆ شد ایامی چند
Ù…Øرمی Ú©Ùˆ Ú©Ù‡ Ùرستم به تو پیغامی چند
ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید
هم مگر پیش نهد لط٠شما گامی چند
چون Ù…ÛŒ از خم به سبو رÙت Ùˆ Ú¯Ù„ اÙکند نقاب
Ùرصت عیش Ù†Ú¯Ù‡ دار Ùˆ بزن جامی چند
قند آمیخته با گل نه علاج دل ماست
بوسه‌ای چند برآمیز به دشنامی چند
زاهد از کوچه رندان به سلامت بگذر
تا خرابت نکند صØبت بدنامی چند
عیب Ù…ÛŒ جمله Ú†Ùˆ Ú¯Ùتی هنرش نیز بگو
Ù†ÙÛŒ Øکمت Ù…Ú©Ù† از بهر دل عامی چند
ای گدایان خرابات خدا یار شماست
چشم اÙنعام مدارید ز اَنعامی چند
پیر میخانه Ú†Ù‡ خوش Ú¯Ùت به دردی Ú©Ø´ خویش
Ú©Ù‡ Ù…Ú¯Ùˆ Øال دل سوخته با خامی چند
ØاÙظ از شوق رخ مهر Ùروغ تو بسوخت
کامگارا نظری کن سوی ناکامی چند
1392/11/01
كلمات كليدی: ØاÙظ شیرازی - شعر اجتماعی - شعر پندآموز - شعر عارÙانه
قبلی
تعداد بازدید:2078
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.