می روی و مژگانت!
خواستم امشب بنویسم برای روزگارانی Ú©Ù‡ می‌روند. تو می‌روی! او می‌رود! روزان Ùˆ شبان می‌روند. Øتی زاغان Ùˆ غوکان هم رÙته‌اند Ùˆ چندی است دگر کسی ابوعطا نمی‌خواند! اما من همچنان مانده‌ام، ØاÙظ باز می‌کنم Ùˆ می‌نویسم برای آنانان Ú©Ù‡ هنگام رÙتند Ùقط می‌گویند: خدانگهدار!وقت را غنیمت دان آن قدر Ú©Ù‡ بتوانی
Øاصل از Øیات ای جان این دم است تا دانی
کام بخشی گردون عمر در عوض دارد
جهد کن که از دولت داد عیش بستانی
باغبان Ú†Ùˆ من زین جا بگذرم Øرامت باد
گر به جای من سروی غیر دوست بنشانی
زاهد پشیمان را ذوق باده خواهد کشت
عاقلا مکن کاری کآورد پشیمانی
Ù…Øتسب نمی‌داند این قدر Ú©Ù‡ صوÙÛŒ را
جنس خانگی باشد همچو لعل رمانی
با دعای شبخیزان ای شکردهان مستیز
در پناه یک اسم است خاتم سلیمانی
پند عاشقان بشنو و از در طرب بازآ
کاین همه نمی‌ارزد شغل عالم Ùانی
یوس٠عزیزم رÙت ای برادران رØÙ…ÛŒ
کز غمش عجب بینم Øال پیر کنعانی
پیش زاهد از رندی دم مزن Ú©Ù‡ نتوان Ú¯Ùت
با طبیب نامØرم Øال درد پنهانی
می‌روی و مژگانت خون خلق می‌ریزد
تیز می‌روی جانا ترسمت Ùرومانی
دل ز ناوک چشمت گوش داشتم لیکن
ابروی کماندارت می‌برد به پیشانی
جمع Ú©Ù† به اØسانی ØاÙظ پریشان را
ای شکنج گیسویت مجمع پریشانی
گر تو Ùارغی از ما ای نگار سنگین دل
Øال خود بخواهم Ú¯Ùت پیش آص٠ثانی
1392/10/07
قبلی
تعداد بازدید:2225
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.