باید گریست 3
در رابطه با مجموعه باید گریست قصد داشتم در 14 قسمت مطالبی را از آغاز رسالت رسول اکرم سلام الله علیه تا شهادت سیدالشهداء ع بنویسم که به دلایلی کوتاه و کوتاه تر شد تا 3 قسمت! قسمت سوم را بارها و بارها نوشتم و اصلاح کردم اما نتوانستم آنچه را که می خواهم به زبانی بنویسم که هم گویا باشد هم به کسی برنخورد. از قدیم گفته اند حقیقت تلخ است حتی برای خود نویسنده. خلاصه اینکه در مجموعه باید گریست می خواستم بگویم که حضرت رسول اکرم و امیرالمومنین علی ع و آل علی ع کسانی نیستند که سزاوار گریستن باشند در حالی که رستگاری تمام وجود آنان را در دنیا و عقبی فرا گرفته است. آنی که سزاوار گریستن است کوفیانی هستند که آفتاب را در روز روشن انکار کردند. کوفیانی که عرصه را چنان بر امام تنگ کردند که تنها راه امر به معروف و نهی از منکر و نهایتا اصلاح امور امت اسلامی را با خون امام و عزیزترین یارانش ممکن ساختند. پیشوایی که باید با سخنرانی و خطابه و به تصویر کشیدن زشتی ها و بدی ها در مقابل زیبایی ها و نیکی ها امتش را به راه راست بخواند در مقابل کوفیانی قرار می گیرد که زیبایی آشکار را منکر می شوند و بدی و زشتی را بر صدر می نشانند و او را قدر می دانند. در چنین شرایطی که کوفیان آفتاب را در آسمان منکر می شوند آیا امام می توانست با خطابه آنان را هدایت کند تا وجود آفتاب را در ظهر عاشورا در آسمان زندگیشان باور کنند. چنین گمراهانی فقط و فقط با دیدن آن آفتاب بر خاک نینوا آفتاب را باور کردند و حتی تا سالیان بعد فرزندان امام به گوشه ای آرام پناه آوردند و در حالی که یزیدیان و زبیریان و دیگران تا قیام قیامت آنان را بر منبرها لعن می کردند آرام و بیصدا به هدایت انسانها با مهربان ترین زبانها پرداختند. می خواستم بگویم اگر کسی سزاوار گریستن است کوفیانند نه آنان که چون آفتاب در آسمان تاریخ درخشیدند و حتی شهادتشان در راه معشوقشان الله جل جلاله بوده است و هدایت انسانها چه آنان که از پیروانشان بودند و چه آنان که در صف پر شور و شلوغ یزیدیان صف کشیده بودند. آری باید گریست اما بر کوفیانی باید گریست که با لحظه ای غفلت ممکن است ما نیز از آنان باشیم.قصد داشتم این مطلب را به تفصیل در روز عاشورا بنویسم که فرصت نشد اما در همان ایام در حرم حضرت رضا ع ایمیلی از یکی از دوستانم دریافت کردم که بد نیست بدون دخل و تصرف آن را برایتان بگذارم.
حسین(ع) هنوز مظلوم است
چون وقتی محرم میآید...
ستار گلمکانی صاحب بزرگترین بنگاه ملک و ماشین شهر، يكماه تکیه راه میاندازد و خودش درروز تاسوعا سر مردم گل میمالد و ۱۱ ماه هم سرشان شیره!
حسین (ع) هنوز مظلوم است
چون وقتی محرم میآید...
قدرت سامورایی! شب ها در تکیه لخت میشود و میانداری میکند و روزها مردم را لخت میکندو زورگیری ...!حسین (ع) هنوز مظلوم استچون وقتی محرم میآید... فرشید پوسترهای گلزار و مهناز افشار را از بساطش جمع میکند و آخرین ورژن! پوسترهایحضرت علیاکبر (ع) و حضرت عباس (ع) را در بساطش پهن ...!
حسین (ع) هنوز مظلوم است
چون وقتی محرم میآید...
آقای شالچی تا پایان اربعین تمام پاساژش را سیاه میکند و تا آخر سال هم مشتریهایش را!
حسین (ع) هنوز مظلوم است
چون وقتی محرم میآید...
قادر روزهای تاسوعا و عاشورا قمه میزند و علم میکشد ولی در ماه رمضان سیگار از لبشنمیافتد!
حسین (ع) هنوز مظلوم است
چون وقتی محرم میآید...
سیامک چشم چران! که پاتوقش همیشه خدا نزدیک مدارس دخترانه است در دستههاي عزاداریاسفند دود میکند!
حسین (ع) هنوز مظلوم است
چون وقتی محرم میآید...
نیما پشت ماکسیمایش مینویسد من سگ کوی حسینم ولی هیچ وقت از چارلی! سگ ۱۱ماههاش دورنمیشود!
حسین (ع) هنوز مظلوم است
چون وقتی محرم میآید...
حاج ...... مداح معروف شهر بابت ۷ ساعت مداحی حقوق 250 روز یک کارگر را میگیرد!
حسین (ع) هنوز مظلوم است
چون وقتی محرم میآید...
جباری رییس شرکت لبنیات شیر تو شیر ۳۰شب شیر صلواتی به خلق خدا میدهد و ۳۳۵ روز هم بااضافه کردن آب شیرشان را میدوشد!
حسین (ع) هنوز مظلوم است
چون وقتی محرم میآید...
به جای آنکه ما بر مصیبت مولا بگرییم، مولا بر مصیبت ما میگرید!
حسین (ع) هنوز مظلوم است
چون وقتی محرم میآید...
حاج آقا کلامی، ۹شب مردم را به تقوی دعوت میکند ولی در شب دهم سر زود پایین آمدن ازمنبر با هیت امنا دعوا میکند!
حسین (ع) هنوز مظلوم است
چون وقتی محرم میآید...
هیت امنای مسجد ... علیه السلام! درست وقت اذان ظهر عاشورا اطعام عزاداران را شروعمیکنند و بعد از آن با انرژی و فلوت! سینه میزنند و گریه میکنند !
حسین (ع) هنوز مظلوم است
چون وقتی محرم میآید...
کل یوم عاشورا
یعنی...۱۰ روز و شب ...غم و گریه
کل ارض کربلا
یعنی...چند مسجد و چند تکیه !
حسین (ع) هنوز مظلوم است
چون وقتی خورشید عصر عاشورا غروب کرد
او هم میرود
تا سال بعد !
تا یاد بعد!
صمیمانه از همه کسانی که مانند من ممکن است یکی از سیاهه بالا باشند عذرخواهی می کنم. از حق نگذریم که بسیارند آنانی که در مجالس عزاداری امام راه انسان شدن و تقرب به خدا و پیامبران و امامان و اولیاء خدا را به اندک زمانی می پیمایند اما نکند هر یک از ما از آنانی باشیم که امام بر ما بگرید!
در پایان خواستم یادی از پدر بزرگوارم کنم که یکسال پیش در آخرین روز پاییز ما را تنها گذاشت و یادش لحظه ای مرا رها نکرده است. ملتمس ذکر فاتحه و آرزومند آنم که با مولایش امام حسین ع محشور گردند.
1389/09/30
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.
قبلی