رویای نیلوÙر
از مرز خوابم Ù…ÛŒ گذشتم،سایه ÛŒ تاریک یک نیلوÙر
روی همه ÛŒ این ویرانه Ùرو اÙتاده بود.
کدامین باد بی پروا
دانه ÛŒ این نیلوÙر را به سرزمین خواب من آورد؟
در پس درهای شیشه ای رویاها،
در مرداب بی ته آیینه ها،
هر جا که من گوشه ای از خودم را مرده بودم
یک نیلوÙر روییده بود.
گویی او Ù„Øظه Ù„Øظه در تهی من Ù…ÛŒ ریخت
Ùˆ من در صدای Ø´Ú©Ùتن او
Ù„Øظه Ù„Øظه خودم را Ù…ÛŒ مردم.
بام ایوان Ùرو Ù…ÛŒ ریزد
Ùˆ ساقه ÛŒ نیلوÙر برگرد همه ÛŒ ستون ها Ù…ÛŒ پیچد.
کدامین باد بی پروا
دانه این نیلوÙر را به سرزمین خواب من آورد؟
نیلوÙر رویید،
ساقه اش از ته خواب Ø´ÙاÙÙ… سر کشید.
من به رویا بودم،
سیلاب بیداری رسید.
چشمانم را در ویرانه ی خوابم گشودم:
نیلوÙر به همه ÛŒ زندگی ام پیچیده بود.
در رگ هایش ، من بودم که می دویدم.
هستی اش در من ریشه داشت،
همه ی من بود.
کدامین باد بی پروا
دانه ÛŒ این نیلوÙر را به سرزمین خواب من آورد؟
بسیاری از میهمانان اتاق من، به خاطر شعرهای زیبای سهراب سپهری Ú©Ù‡ گهگاه اتاق من را دلنشین Ù…ÛŒ کنند تشکر کرده اند. به عبارت دیگر از من خواسته اند به جای متنهای ملال آور خودم، بیشتر از اشعار سهراب استÙاده کنم. اطاعت امر Ù…ÛŒ کنم ولی آدم اختیار اتاق خودشو Ú©Ù‡ داره.
1388/08/15
قبلی
تعداد بازدید:3195
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.