سکوت سرشار از ناگÙته هاست
دلم گرÙتهدلم عجیب گرÙته است
و هیچ چیز،
نه این دقایق خوشبو، که روی شاخه ی نارنج می شود خاموش،
نه این صداقت ØرÙی، Ú©Ù‡ در سکوت میان دو برگ این Ú¯Ù„ شب بوست
نه! هیچ چیز مرا از هجوم خالی اطرا٠نمی رهاند
Ùˆ Ùکر Ù…ÛŒ کنم
Ú©Ù‡ این ترنم موزون Øزن تا به ابد
شنیده خواهد شد.
چندیست Ú©Ù‡ مات Ùˆ مبهوت زبان در کام گرÙته ام Ùˆ به اطرا٠و اطراÙیانم نگرانم Ú©Ù‡ Ú†Ù‡ Ùاصله بزرگی بین ایده ها Ùˆ ایده آلهای گروهی اندک با آنانی است Ú©Ù‡ بسیارند! تقریبا سه ماهی Ù…ÛŒ شود Ú©Ù‡ بسیار Ù…ÛŒ اندیشم Ùˆ بسیاری ها را نظاره Ù…ÛŒ کنم Ùˆ Ùقط به یک چیز Ù…ÛŒ اندیشم. آنکه دانه های دل این مردم Ú†Ù‡ تÙاوتها دارد با آنچه این گروه اندک در ذهن خود به عنوان ایده آل طراØÛŒ Ùˆ نقاشی نموده اند. مسلما من با آن بسیاران نیستم Ú©Ù‡ چنین دلم گرÙته! آیا واقعا اینان اندک هستند؟! نمی دانم Ú©Ù‡ آیا زمزمه های تنهایی ام در این اتاق سوت Ùˆ کور را باید آهسته تر کنم تا با ژرÙایی بیشتر برای خودم ماندگار شود یا آنکه باید آنها را Ùریاد کرد Ùˆ به رنگ زندگی بر دیوار روزگاران نوشت؟!
دلم گرÙته
دلم عجیب گرÙته است.
1388/03/20
قبلی
تعداد بازدید:2315
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.