تا رهایی
انگار همین دیروز بود، 28 اسÙندماه سال 1377ØŒ آخرین بار Ú©Ù‡ ترا دیدم بر پای خویش، نجوا کنان به گوش آینده! Ú†Ù‡ زود روزهای تعطیل عید از پس هم گذشتند Ùˆ همه آمدند جز تو. پیش از آنکه به همراه دوستانت برای عیادت تو به بیمارستان تهران بیاییم، به جای شاخه های Ú¯Ù„ تا رهایی را برایت برگزیدم. شاید Ù…ÛŒ خواستم برای خودم Ùˆ برای همه آنهایی Ú©Ù‡ پس از تو بر همان نیمکتی مینشینند Ú©Ù‡ روزی تو بر آن Ù…ÛŒ نشستی تکرار کنمزندگی رویا نیست
زندگی زیبایی ست
می توان
بر درختی تهی از بار، زدن پیوندی
می توان در دل این مزرعه ی خشک و تهی بذری ریخت
می توان
از میان Ùاصله ها را برداشت
دل من با دل تو
هر دو بیزار از این Ùاصله هاست!
خیلی زود یکم خرداد 1378 Ùرارسید تا همه با تو یکصدا شوند Ùˆ تا رهایی آواز کنند.
1387/03/01
قبلی
تعداد بازدید:2213
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.