نگاه سبز
گویند روزی پدری Ùرزند اÙسرده خود را به نزد طبیب برد Ùˆ از او راه چاره خواست. طبیب دستور به آن داد Ú©Ù‡ هر آنچه بیمار میبیند باید سبز باشد. پس از اندی پدر به جهت سپاس Ùˆ قدردانی به نزد طبیب رÙت Ùˆ Ú¯Ùت Ú©Ù‡ همه خانه Ùˆ وسایل کاشانه را به رنگ سبز نواخته اند Ùˆ Ùرزندش بهبودی یاÙته است. طبیب با خود اندیشید به جای رنگ کردن دنیا به سختی Ùˆ دشواری، Ù…ÛŒ توان به آسانی نگاه خود را عوض کرد Ùˆ با عینکی سبز دنیا را سبز دید.من به هر سو رو کنم جز تو نبینم قبله Ùˆ ایمان من
آنچه بر تن می کنی ســـرخ است یا چشمان من؟!!
Øر٠از نگاه سبز زدم ØÛŒÙÙ… آمد این چند بیت را از Øمید مصدق نقل نکنم.
سبزی چشم تو
دریای خیال
پلک بگشا که به چشمان تو دریابم باز
مزرع سبز تمنایم را
ای تو چشمانت سبز
در من این سبزی هذیان از توست
زندگی از تو و
مرگم از توست
سیل سیال نگاه سبزت
همه بنیان وجودم را ویرانه کنان می کاود
من به چشمان خیال انگیزت معتادم
و دراین راه تباه
عاقبت هستی خود را دادم!
1396/11/26
قبلی
تعداد بازدید:1660
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.