ماه و پلنگ 2
خیال خام پلنگ من به سوی ماه جهیدن بودو ماه را ز بلندایش به روی خاک کشیدن بود
پلنگ من - دل مغرورم - پرید و پنجه به خالی زد
که عشق - ماه بلند من - ورای دست رسیدن بود
Ú¯Ù„ Ø´Ú©Ùته ! خداØاÙظ اگر Ú†Ù‡ Ù„Øظه ÛŒ دیدارت
شروع وسوسه‌ای در من به نام دیدن و چیدن بود
من و تو آن دو خطیم آری، موازیان به ناچاری
که هر دو باورمان ز آغاز به یکدگر نرسیدن بود
اگر چه هیچ گل مرده دوباره زنده نشد اما
بهار در گل شیپوری مدام گرم دمیدن بود
شراب خواستم و عمرم شرنگ ریخت به کام من
Ùریبکار دغل‌ پیشه بهانه‌اش نشنیدن بود
چه سرنوشت غم‌انگیزی که کرم کوچک ابریشم
تمام عمر Ù‚Ùس می‌باÙت ولی به Ùکر پریدن بود
هربار
من
تو را
برای شعر
برنمی‌گزینم،
شعر
مرا
برای تو
برگزیده است.
در هشیاری به سراغت نمی‌آیم؛
هر بار
از سوزش انگشتانم درمی یابم
که باز
نام تو را می‌نوشته‌ام.
Øسین منزوی (زادهٔ Û± مهر Û±Û³Û²Ûµ – درگذشتهٔ Û±Û¶ اردیبهشت Û±Û³Û¸Û³) شاعر ایرانی بود. او Ú©Ù‡ بیشتر به‌ عنوان شاعری غزل‌سرا شناخته شده‌است، در سرودن شعر نیمایی Ùˆ شعر سپید هم تبØر داشت.
1396/09/20
قبلی
تعداد بازدید:1516
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.