اي تكيه گاه و پناه
اي تكيه گاه Ùˆ پناه زيباترين Ù„Øظه هاي پرعصمت Ùˆ پر شكوه تنهايي Ùˆ خلوت من،اي شط شيرين پرشوكت من
اي با تو من گشته بسيار ،دركوچه هاي بزرگ نجابت
ظاهر نه بن بست عابر Ùريبنده ÙŠ استجابت
در كوچه هاي سرور و غم راستيني كه مان بود
در كوچه باغ گل ساكت نازهايت
در كوچه باغ گل سرخ شرمم
در كوچه هاي نوازش
در كوچه هاي چه شبهاي بسيار
تا ساØÙ„ سيمگون سØرگاه رÙتن
در كوچه هاي مه آلود بس Ú¯Ùت Ùˆ Ú¯Ùˆ ها
بي هيچ از لذت خواب Ú¯Ùتن
در كوچه هاي نجيب غزلها كه چشم تو مي خواند
گهگاه اگر از سخن باز مي ماند
اÙسون پاك منش پيش مي راند
اي شط پر شوكت هر چه زيبايي پاك
اي شط زيباي پر شوكت من
اي رÙته تا دوردستان
آنجا بگو تا كدامين ستاره ست
روشنترين همنشين شب غربت تو ؟
اي همنشين قديم شب غربت من
اي تكيه گاه Ùˆ پناه غمگين ترين Ù„Øظه هاي كنون بي نگاهت تهي مانده از نور
در كوچه باغ گل تيره و تلخ اندوه
در كوچه هاي چه شبها كه اكنون همه كور
آنجا بگو تا كدامين ستاره ست
كه شب Ùروز تو خورشيد پاره ست ØŸ
1387/05/01
قبلی
تعداد بازدید:2172
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.