رندان راه - کلام بیست و پنجم: اثر
دو کودک Ú©Ù‡ سرØÙ„قه ساده دلان با نشان دوازده انددر صØÙ† روشن یک مسجد وضو Ù…ÛŒ سازند
تا دیگران تاییدشان کنند و شاید تکذیب!
چه جای دلواپسی؟!
چه جای تشویش خاطر؟!
آنگاه که تو آموزگار ساده دلانی
آنگاه که تو را دست او در چرخ کائنات نمایان است
و این درس که تو می سازی برای ساده دلان نوشته شده نه سوداگران
آنان Ú©Ù‡ بیدارند ØØªÛŒ اگر خواب بنمایند
آنانکه Ù…ÛŒ بینند ØØªÛŒ اگر چشم بر سر ندارند
آنانکه می شنوند آنچه را که سوداگران نمی شنوند
آنانکه Ù…ÛŒ Ùهمند آنچه را Ú©Ù‡ تاریخ ÙØ±Ø§Ù…وش نخواهد کرد
درس تو را چنان از بر می کنم که گویا من باید وضویت را تایید کنم
درس تو را Ù…ÛŒ Ùهمند همه آنانکه گوش Ùˆ چشمشان به چشمان شما دوخته شده
و در عمق نگاهتان درس بزرگ را می جویند
درسی را Ú©Ù‡ با ÙØ§ØµÙ„Ù‡ Ù…ÛŒ آموزید
جویندگان در Ù¾ÛŒ آنند شاید Ú©Ù‡ ÙØ§ØµÙ„Ù‡ را Ú©Ù… کنند
Ø§ÙØ³ÙˆØ³ Ú©Ù‡ همیشه ÙØ§ØµÙ„Ù‡ ای هست.
1393/10/22
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.
قبلی