Ú†Ùˆ شاهدان چمن زیر دست Øسن تواند!
ز در درآ Ùˆ شبستان ما منورکنهوای مجلس روØانیان معطر Ú©Ù†
اگر Ùقیه نصیØت کند Ú©Ù‡ عشق مباز
پیاله ای بدهش گو دماغ را تر کن
به چشم و ابروی جانان سپرده ام دل و جان
بیا بیا و تماشای طاق و منظر کن
ستارهای شب هجران نمی Ùشاند نور
به بام قصر برآ و چراغ مه بر کن
بگو به خازن جنت که خاک این مجلس
به تØÙÙ‡ بر سوی Ùردوس Ùˆ عود مجمر Ú©Ù†
ازین مزوجه و خرقه نیک در تنگم
به یک کرشمه صوÙÛŒ وشم قلندر Ú©Ù†
Ú†Ùˆ شاهدان چمن زیر دست Øسن تواند
کرشمه بر سمن و جلوه بر صنوبر کن
Ùضول عقل Øکایت بسی کند ساقی
تو کار خود مده از دست و می به ساغر کن
Øجاب دیده ادراک شد شعاع جمال
بیا و خرگه خورشید را منور کن
طمع به قند وصال تو Øد ما نبود
Øوالتم به لب لعل همچو شکر Ú©Ù†
لب پیاله ببوس آنگهی به مستان ده
بدین دقیقه دماغ معاشران تر کن
پس از ملازمت عیش و عشق مهرویان
ز کارها Ú©Ù‡ Ú©Ù†ÛŒ شعر ØاÙظ از بر Ú©Ù†
Ùکر نکنم به خاطر قانون Ú©Ù¾ÛŒ رایت لازم باشه تاکید کنم Ú©Ù‡ این شعر زیبا از خواجوی کرمانی Ùˆ سعدی Ùˆ من نیست.
1387/10/08
قبلی
تعداد بازدید:2422
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.