رندان راه - کلام هشتم: رنج
نه آنم که در پی کاستن دردی باشماز دلم یا دندانم
چه آنکه دردها کاستنی نیستند
بلکه Ùراموش شدنی اند
آنگاه که درد کودکی در خرابه را
با درد ثروتمندی
که آسمان را با ناخن انگشتش می خراشید
میزان کردم
دانستم که دردها کم و بیش ندارند
بلکه نام Ùˆ نشانشان تÙاوت دارد
درد ها بد نیستند
آندم که در درونند
یا بزرگند و همه گیر
شادی نیز چنین است
دردهایی که نه در دل اند و نه در همگان
Ùراموش شدگانند در دل ساده دلان
که باید در دل و در همگان!
1393/09/01
قبلی
تعداد بازدید:1873
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.