تدبیر و امید
Ù‡ÙØªÙ‡ آخر منتهی به انتخابات ریاست جمهوری 92 بود بی هیچ شور Ùˆ ØØ§Ù„ÛŒ. از بی ØÙˆØµÙ„Ú¯ÛŒ شال Ùˆ کلاه کردیم Ùˆ Ø±ÙØªÛŒÙ… شمال، یک شب آمل، چند شب رامسر، بعد رشت Ùˆ نهایتا یک شب هم نور. در طول Ø³ÙØ± مدام پیامکهای دوستان Ù…ÛŒ رسید Ùˆ نشان از Ø§ØªÙØ§Ù‚اتی داشت. روز جمعه 24 خرداد در ØØ§Ù„ بازگشت از Ø³ÙØ± بودیم Ú©Ù‡ ظاهرا امیدهایی به تغییر را Ù…ÛŒ شد در نگاهها مشاهده کرد. در آخرین ساعات روز بود Ú©Ù‡ ما هم رای دادیم. با توجه به انصرا٠بعضی کاندیداها Ùˆ شناخته شده بودن باقی مانده ها، انتخاب خیلی سخت نبود. اما کاندیدایی Ú©Ù‡ بتواند نظر من را تا ØØ¯ زیادی تامین کند در لیست نهایی نبود Ùˆ سرانجام به نزدیک ترین گزینه به عقایدم رای دادم اما همچنان نوعی بدبینی یا به عبارتی ناامیدی را در ذهن به همراه داشتم. بگذریم! آقای ØØ³Ù† Ø±ÙˆØØ§Ù†ÛŒ به عنوان رئیس جمهور انتخاب گردید.در ادامه سخنان ایشان را در جمع روسای دانشگاهها Ú©Ù‡ امروز در دانشگاه شهید بهشتی ایراد نمودند، Ù…ÛŒ خوانید:
این Û²Û² بهمن برای این بود Ú©Ù‡ ما اسلام را Ùˆ اخلاق را ØØ§Ú©Ù… کنیم؛ این اعتدال، اعتدالی Ú©Ù‡ می‌گوییم، یعنی عقلانیت، اعتدال یعنی Ù…Ù†Ø§ÙØ¹ کشور، اعتدال یعنی مدارا، اعتدال یعنی ÙØ§ØµÙ„Ù‡â€ŒÚ¯Ø±ÙØªÙ† از Ø§ÙØ±Ø§Ø·ØŒ تندروی‌های نابجا، Ú©ÛŒ می‌خواهد این پرچم را به دوش بگیرد؟! شما هستید Ùˆ باید به دوش بگیرید. ما می‌خواهیم دنباله‌رو باشیم، دنباله‌رو راه ملتمان. از Ø¨ØØ«â€ŒÙ‡Ø§ÛŒ سیاسی هم بگذرم. در Ú¯Ø±ÙØªØ§Ø±ÛŒâ€ŒÙ‡Ø§ÛŒ مردم، مشکلات مردم، دانشگاه نمی‌خواهد بیاید؟! در Ù…ØÛŒØ·â€Œ زیست نمی‌خواهد بیاید؟! در هوای آلوده نمی‌خواهد بیاید وارد شود؟! من نمی‌خواهم بگویم تØÙ‚یقات بنیادین انجام ندادیم اما امروز برخی از تØÙ‚یقات کاربردی مورد نیاز جامعه ما یک ضرورت Ùˆ وظیÙÙ‡ است، امروز بیاید در هر استانتان جهانی بیندیشید Ùˆ ملی Ùˆ Ù…ØÙ„ÛŒ ØÙ„ کنید. در استان خودتان، دانشگاه خودتان، دانشگاه استان نمی‌خواهد به مسایل استان بپردازد؟! برایش راه‌ØÙ„ پیشنهاد کند؟! تØÙ‚یقاتش را در آن مسیر قرار دهد. مدام به Ùکر ISI نباشیم، به Ùکر امتیاز نباشیم. رها کنیم این شرک‌ها را Ùˆ به Ùکر کشورمان Ùˆ ملتمان باشیم.
زنجیره‌ علم را کامل کنیم. مقاله به تنهایی به درد نمی‌خورد. مقاله باید بیاید در زندگی مردم. شما ÙØ±Ù‡ÛŒØ®ØªÚ¯Ø§Ù† جامعه Ùˆ بزرگان جامعه هستید. مردم چشم امید به شما دوخته‌اند. می‌خواهم بگویم دانشگاه خودش وارد شود Ùˆ از خودش نقد کند. Ùˆ خودش راه‌ØÙ„ پیشنهاد دهد.
دل باختگان علم بیایند دانشگاه به Ù…ØÙ„ علم، دانش Ùˆ Ùناوری Ùˆ تØÙ‚یق. اینجا Ù…ØÙ„ ایجاد ثروت است. ما همه بیاییم دست به دست هم بدهیم. دهه ÙØ¬Ø± انقلاب است. برای ملتمان، کشورمان، دانشگاه باشد. نکند خدای ناکرده یک وقتی دانش‌کاه باشد. ما باید دانشگاه را مرکز علم Ùˆ تØÙ‚یق Ùˆ مرکز پرورش قرار دهیم Ùˆ دانشجو را به عنوان کاردان Ùˆ Ú©Ø§Ø±Ø¢ÙØ±ÛŒÙ† برای توسعه کشورمان Ùˆ مسیر ترقی آماده کنیم.
1392/11/15
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.
قبلی