وطن یعنی هویت، اصل، ریشه
تاش روستایی Ú©ÙˆÚ†Ú© با آب Ùˆ هوای کوهستانی در دامنه شاهوار آرام آرمیده است. ØµØ¨Ø Ù‡Ø§ دیرهنگام اولین تیرهای خورشید از پشت کوههای سر به ÙÙ„Ú© کشیده شاهوار، سرخانه، سیاه‌گره Ùˆ چمتو آرام آرام آنرا Ú©Ù…ÛŒ گرم می‌کند Ùˆ نماشان (غروب) طولانی‌اش دلنشین Ùˆ شبهای سردش به خاطر ماندگار است.بشنÙتی از مردمی Ú©Ù‡ دلاشان با صÙاست
زØمتکش Ùˆ Øلال، دستشان Ùقط رو به خداست
شاهوار دارن، سرخانه، میشی و تجر
این سوز جا د٠او و مرغزار، اون ایک دیگه یاخداست
سنگ سله، سرخ پل، سورخان Ùˆ ØÙ‚ علی
غل تپه قشنگ که نقاشی خداست
عسکدری، شلیگه، پش تنگه و وله
یرت اکبر و چمتو که مرتع دام اوناست
از چشمه و آبشار پیر بتونی وچینی پنج تا ریق
اندوک کنار روبار هنیشتن گذر عمر اوماست
سیب زمینی، گندم و جو و آلبالو
سیب درختی، هلو و زردآلوش از بهتراست
هر چه جوان که اینجه ته ویندی از دختر و پسر
Ùرهنگی Ùˆ اهل علم Ùˆ شاداب Ùˆ باخداست
از جنگل و گون و سرخ دارش خوام بگوم
یا از زرشک و سرجاروش که درمان دردهاست
اشکار Ùˆ Ú©ÙÚ©ØŒ بز ÙˆØØ´ÛŒ Ùˆ Ú©Ùتراش
یا سینه سرخ و بلبل و جیکاش که پر طلاست
ازغال و معدنش با سرب و سنگ
یا خاک چون طلاش که هدیه خداست
خواستی توستان ب وینی ته برÙ
کالچم دکن، شال و قبا، شاهوارش اینجاست
یک رو زمستان پر ور٠اونجه سر بزن
تا سرزمین یکدست نقره پوش ر ته بدانی کجاست
یا تیرماه از اون بالای سرخانه هانش
تا قدر یاقوت سوز ر بدانی که با شماست
عاروسی و عزا، گاه و بیگاه
میهمان Øبیب خدا، تاج سر اوناست
اینها که بگوتم ایکی از هزار
تعری٠نا واقعیت این بهشت، تاش اوماست
شعر از Ù…Øمد میرزایی (مشین)
1392/07/19
قبلی
تعداد بازدید:3516
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.