اولین روز مدرسه
خیلی زود گذشت. روزی Ú©Ù‡ خیلی از بچه ها با ترس جدایی از خانواده، گریان Ùˆ نالان به دروازه کهنه Ùˆ زنگ زده مدرسه Ù…ÛŒ نگریستند. آنروز خندان بودم Ùˆ خوشØال. با تاکید Ùˆ اصرار Ùراوان تنها Ùˆ بدون همراهی پدر Ùˆ مادر رÙته بودم تا اØساس کنم بزرگ شدن را آنهم با Ú†Ù‡ دلهره ای Ú©Ù‡ سعی در پنهان کردنش داشتم. روز قبل، قرار Ùردا را با قاسم Ú©Ù‡ سال بالاتر بود برای Ùردا گذاشته بودم Ùˆ از Ùردای آنروز تا مدتها هر ØµØ¨Ø Ù¾Ø´Øª در خانه شان ایستاده بودم به انتظار برای آغاز گام نهادن در راه مدرسه. هیاهوی مدرسه هنوز در گوشم هست. همان روز اول Ùرهاد Ùˆ رامین را در دو طر٠خود نهادم Ùˆ هنگام گشت Ùˆ گذار در زنگ تÙØ±ÛŒØ Ø´Ø±ÙˆØ¹ به قیچی کردن بجه ها کردیم. یکی از سال بالایی ها Ú©Ù‡ ما را ناشی Ùˆ غریبه دیده بود، با تعجب پرسید کلاس اولی هستید؟ هنوز پاسخ مثبت ما تمام نشده بود Ú©Ù‡ برای گرÙتن کتابها ما را به دÙتر مدرسه هدایت کرد. جایی Ú©Ù‡ ناظم مدرسه منتظر ما بود Ùˆ مهیا برای چوب Ùˆ ÙÙ„Ú©. خدا رØمت کند ننه چراغعلی را! بابای مدرسه ما یک ننه مهربان هم به همراه خود داشت. خیلی زود به داد ما رسید Ùˆ رهانیدمان. تا سالها بعد Ú©Ù‡ پیر شده بود Ùˆ روزی Ú©Ù‡ من جوان بودم Ùˆ چون عصایی زیر بازوانش، هنوز یاد آنروزها را Ù…ÛŒ کرد. آنقدر مهربان بود Ùˆ دوست داشتنی Ú©Ù‡ بعد از پروازش بابای مدرسه مجنون گشت Ùˆ پریشان Ú¯Ùˆ. آری Ú†Ù‡ زود گذشت. تا امروز Ú©Ù‡ دختر گلم، تبسم اولین روز مدرسه اش را تجربه کرد. امیدوارم او نیز سالها بعد از چنین روزی چنان یاد کند Ú©Ù‡ من امروز، با یاد Ùˆ خاطره های شیرین Ú©Ù‡ هرگز Ùراموش شدنی نیستند.1388/07/01
قبلی
تعداد بازدید:2457
نظرات شما
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.