زمانه عسرت
Ú†Ù‡ روزگار غریبی است زمانه عسرت! در زمانه عسرت همه خمود Ùˆ نا امیدند. در زمانه عسرت همه سر در گریبان Ùˆ Ú¯Ø±ÙØªØ§Ø± درد Ú†Ù‡ کنم Ú†Ù‡ کنم Ù…ÛŒ شوند. در زمانه عسرت همانقدر Ú©Ù‡ مغلوب میدان جنگ در باتلاق ناامیدی Ùˆ غم ÙØ±Ùˆ Ù…ÛŒ رود، ÙØ§ØªØ آن رزم هم Ø§ØØ³Ø§Ø³ زیان Ù…ÛŒ کند. در زمانه عسرت هیچکس نمی داند Ú©Ù‡ در پشت دروازه کهنه از گذر زمان زندگی Ú†Ù‡ چیز در انتظار ماست. در زمانه عسرت دیگر کار Ùˆ تلاش Ùˆ سعی انسان نیست Ú©Ù‡ ثانیه های آینده را رقم Ù…ÛŒ زند. در زمانه عسرت شاید یک معجزه، شاید آه یک کودک یتیم یا بیداد یک مظلوم Ùˆ شاید دعای مردان خدا Ú©Ù‡ راهی به آنسوی آسمان دارند کارساز باشد. باید دعا کنیم Ú©Ù‡ Ú¯Ø±ÙØªØ§Ø± زمانه عسرت نشویم آن زمانه ای Ú©Ù‡ سکوت بالاترین ÙØ±ÛŒØ§Ø¯Ù‡Ø§ است Ùˆ مرگ نشانی از زندگی. باید دعا کنیم Ú©Ù‡ زمانه عسرت را تجربه نکنیم آن زمانه ای Ú©Ù‡ آب سربالا Ù…ÛŒ رود Ùˆ روز سیاه است Ùˆ شب روشن Ùˆ نورانی، آن زمانه ای Ú©Ù‡ دیگر شاعران وارث آب Ùˆ خرد Ùˆ روشنی نیستند. Ú†Ù‡ روزگار عجیبی است زمانه عسرت!1388/06/11
مسئولیت نظرات ارائه شده در این صفحه با شخص نویسنده آن است و اینجانب فقط مسئول پاسخ های خود هستم.
قبلی