اگرچه عنوان این مطلب آدم را به یاد
موتور جستجوی مسکن و املاک ایران (سویگل)
می اندازد ولی موضوع چیز دیگری است.
به خاطر دارم که وقتی می خواستیم آپارتمانی را که در آن زندگی می کردیم عوض کنیم به درخواست صاحبخانه روزی یک زن و شوهر چینی آمدند تا آپارتمانی را که ما روزهای آخر را در آن سپری می کردیم ببینند تا اگر مقبول افتاد بعد از ما ساکن شوند.
با صدای زنگ در را باز کردم، زن و شوهری جوان با چشمهایی بادامی در چهارچوب در ظاهر شدند و من شبیه مشاوران املاک ایران شروع به معرفی بخشهای مختلف آپارتمان کردم که این پذیرایی است و این و خواب و این ... که به ناگاه متوقف شدم که این معرفی کردن شما بدرد ما نمی خورد و میخواهیم خود، مشخصات آپارتمان را بررسی کنیم. به کناری ایستادم تا ببینم انتخاب در چین چگونه انجام می شود. یکی کاغذی و خودکاری در دست گرفت و دیگری به بازرسی بخشهای مختلف پرداخت از شیر آشپزخانه گرفته تا نحوه باز شدن درب و پنجره اتاق خوابها و جنس پارکت و میزان صدایی که در اثر راه رفتن بر روی آن ایجاد می شود. اطلاعات دریافتی به صورت پارامترهایی مشخص در چک لیستی وارد می شد که اطلاعات مشابه از آپارتمانهای دیگر نیز در آن منتظر بودن تا مقایسه شوند. چند روز بعد که با دوستی در این مورد صحبت می کردم او می گفت ما حتی برای انتخاب همسر که می خواهیم عمری را با او زندگی کنیم، به این شیوه انتخاب نکردیم چه برسد به خانه ای که می خواهیم فقط برای یکسال یا حداکثر سه چهار سال در آن زندگی کنیم.
سکرات مرگ - 1389/06/09
