در روزهای گذشته کاندیداهای ریاست جمهوری در سخنرانی های مختلف به نحوی دید و برداشت خود از شرایط سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و ... را به جامعه عرضه نموده و منتظر پاسخ مثبت یا منفی طبقات مختلف اجتماعی به گفته های خود بودند. یکی از موانع و مشکلات اقتصادی و مدیریتی می گفت، دیگری از مفسدین اقتصادی، یکی در پی توزیع سهام نفت بود و آن یکی به دنبال تشکیل دولت ائتلافی. اما به نظر من مهمترین پارامتری که از آن غفلت شده است نحوه اندیشیدن، استنتاج، رفتار، گفتار و از همه مهمتر تصمیم گیری مردم است که نیاز به اصلاح دارد. همه شما کسان بسیار دیده اید که در جاده های بین شهری با تصادفات و سوانح جاده ای روبرو می شوند و همچنان با سرعت غیر مجاز به رانندگی ادامه می دهند. یا طرفداران کاندیداها که به کاندیدای مقابل ایراداتی وارد می کردند در حالی که خود نیز گرفتار همان ایرادات هستند. مثالهایی از این دست بسیارند که توان اندیشه و تصمیم گیری یک جامعه را نشان می دهد. مهمتر آنکه من، شما و خیلی از ما با این مشکل روبرو هستیم و همه نیاز به آموزش داریم. فراموش کردم که در نطق های انتخاباتی نباید به خودمان، دوستانمان و مردم که به رایشان نیاز داریم اشکال و ایراد وارد کنیم.